Archive for August, 2009
Monday, August 31st, 2009
Posted in ព័ត៌មាន | No Comments »
អ្នកសុំទានកម្ពុជាជាច្រើននាក់នៅទីក្រុងប៉ាតាយ៉ាបានក្លាយជា ចំណាប់ខ្មាំងរបស់ក្រុមអ្នកជួញដូរពលកម្មសៀមដោយពួកគេត្រូវបាន ចាប់បង្ខំឱ្យដើរសុំទានជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយប្រាក់កម្រៃញើសឈាមដែល ខំរកបានដោយលំបាកត្រូវគេប្រមូលយកស្ទើរអស់ៗគ្មានសល់ ។
ប៉ូលិសសៀមនិយាយថាកាលពីព្រឹកថ្ងៃទី២៩សីហា គេបានដើរប្រមូលអ្នកសុំទានកម្ពុជាប្រមាណ២០នាក់ក្នុងទីក្រុង ទេសចរណ៍ប៉ាតាយ៉ាដោយអ្នកសុំទានទាំងអស់នេះស្ថិតនៅក្រោមការចាប់ បង្ខំពីអ្នកជួញដូរពលកម្មជនជាតិសៀមមួយក្រុមហើយពួកគេត្រូវ បានបោកបញ្ឆោតពីសំណាក់មេខ្យល់ពីកម្ពុជា ។
កាសែតថៃរ៉ាត់ របស់សៀមបានរាយការណ៍ឱ្យដឹងថាក្រុមអ្នកសុំទានកម្ពុជាដែលត្រូវ បានគេដើរប្រមូលបានជាង២០នាក់នេះធ្វើឡើងនៅតាមទីកន្លែងទេសចរណ៍ នានាក្នុងទីក្រុងប៉ាតាយ៉ា ។
Monday, August 31st, 2009
Posted in ទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី | No Comments »
“ព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនារបស់រដ្ឋ” ត្រូវបានចែងក្នុងមាត្រា៤៣ជំពូកទី៣ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលសមស្របទៅតាមផ្នត់គំនិត ចំណង់ចំណូលចិត្តនិងប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់តាំងពីបុរាណកាលយូរលង់ណាស់មកហើយនៃដូនតាខ្មែរ ។ អាស្រ័យដោយពុទ្ធសាសនាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសាសនាផ្លូវការទើបពិធីបុណ្យនីមួយៗនៅក្នុងសាសនាព្រះពុទ្ធ បានក្លាយជាបុណ្យប្រពៃណីជាតិហើយបានក្លាយជាថ្ងៃឈប់សម្រាករបស់ជាតិដោយស្របច្បាប់ ។
ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌជាពិធីបុណ្យដ៏ធំមួយក្នុងចំណោមពិធីបុណ្យធំៗ ជាច្រើននៅក្នុងពិធីបុណ្យប្រពៃណីជាតិខ្មែរដែលត្រូវបានប្រារព្ធ ធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំមិនដែលអាក់ខានឡើយ ។
Monday, August 31st, 2009
Posted in រឿងព្រេងខ្មែរ | No Comments »
រមាសជាសត្វព្រៃមានប្រក្រតីនៅតែក្នុងព្រៃជានិច្ច។ សត្វនេះបរិភោគបន្លាជាអាហារ ហើយផឹកតែទឹកល្អក់ បើគ្មានទឹកល្អក់ទេ វាយយកជើងជ្រំឲ្យទាល់តែល្អក់ ទើបវាផឹក ។ នៅលើខ្នងសត្វនេះ មានដុះសាច់មួយស្រទាប់មើលទៅហាក់ដូចជាអានសេះមានស្បែកគ្រោតគ្រាកកំពីកកំពកជ្រៅខ្លះ រាក់ខ្លះ ជាជំរកនៃសត្វល្អិត មានខ្ទួយជាដើម ។ សត្វនេះជាទីប្រាថ្នានៃព្រានព្រៃព្រោះថាសាច់ ឈាម ស្បែក រោម សរសៃ លាមក ឬទឹកមូត្ររបស់វា សុទ្ធសឹងជាឱសថ យ៉ាងវិសេសទាំងអស់ ។ រមាសមានជើងមុខ -ក្រោយប្រហែលនឹងជើងដំរី តែមិនធំដល់ដំរីទេ ប្រហែលប៉ុនក្របីព្រៃណាដែលធំ។ បាតជើង មានក្រឡាបួនជ្រុង ដូចក្រឡាចត្រង្គ វាច្រើនតែរស់ក្នុងហ្វូងដំរីជាសត្វមាន អានុភាពជាងដំរី ព្រោះដំរីខ្លាចរមាសណាស់ ។
រមាសបានជាមានរូបរាងដូចពណ៌នាមកនេះ ដោយសារមានដំណើររឿង ក្នុងរឿងព្រេងមួយនិទានថា ៈ
កាលនោះ មានស្ដេចមួយអង្គ មាននាមពុំប្រាកដ ទ្រង់មានជាប់ជំពាក់ព្រះទ័យប្រតិព័ទ្ធលើស្រីម្នាក់ ឈ្មោះនាង មុខរាហ៍ ។ យប់មួយព្រះអង្គទ្រង់គង់លើរមាសជាទីន័ងជាមួយអមាត្យជាទ្រម័ក ធ្វើដំណើរទៅកាន់លំនៅនាងមុខរាហ៍នោះ។ ទៅបានពាក់កណ្ដាលផ្លូវ ព្រះអង្គទ្រង់យល់ស្រីម្នាក់ មានរូបរាង ភិនភាគដូចនាងមុខរាហ៍ តែលុះព្រះអង្គពិនិត្យបញ្ជាក់ទៅ ក៏ឈប់យល់ថាច្រឡំទេ ទើបព្រះអង្គទ្រង់យាងហួសទៅប្រញាប់អោយបានដល់ទីដៅឆាប់ ៗ ។ [...]
Monday, August 31st, 2009
Posted in ប្រវត្តិសាស្ត្រ, ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ | No Comments »
កម្ពុជា ក្រោម ជាផែនដីមួយភាគស្ថិតនៅប៉ែកខាងកើតប្រទេសកម្ពុជាសម័យបច្ចុប្បន្ន ។កាលពីសម័យដើមផែនដីនេះមានឈ្មោះ ហៅថាកម្ពុជាទឹកលិច ។ តាមឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រឲ្យដឹងថាកាលសម័យនោះព្រះរាជាណាចក្រ កម្ពុជាមានវិសាលភាពធំធេងណាស់, អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រសន្មតិហៅថា ចក្រភពខ្មែរ។ នៅក្នុងសម័យនោះ ប្រទេសកម្ពុជា ជាប្រទេសចក្រពត្តិ មានឥទ្ធិពល និងឫទ្ធានុភាពទៅលើប្រទេសនានានៅជិតខាងដូចយ៉ាងប្រទេសចម្ប៉ា (Champa) ប្រទេសមន,ប្រទេសជ្វា ។ល។
ការដែលមានឈ្មោះកម្ពុជាលិចទឹកពីព្រោះកាលសម័យនោះមានតែប្រទេស កម្ពុជាកណ្ដាលនេះទេដែលជាដែនដីគោក ។
Monday, August 31st, 2009
Posted in រឿងព្រេងខ្មែរ | No Comments »
សេចក្ដីដំណាលថា ៈ មានស្ដេចក្អែកមួយ នៅអាស័យលើចុងត្នោតយ៉ាងខ្ពស់ ។ថ្ងៃមួយក្អែកនេះ ក៏បានប្រុងរៀបចំការកូន ឲ្យមានគូសស្រករ។ សត្វក្អែកក៏ចាប់ឲ្យពួកពលខ្លះហើរហៅភ្ញៀវសត្វទាំងអស់ មកស៊ីការចាត់ពលខ្លះទៀត អោយហើររកចំណី ផ្លែឈើ ស្រូវអង្ករ ត្រីសាច់គ្រប់មុខទាំងអស់ ដើម្បីយកមករៀបចំទទួលភ្ញៀវសត្វ ។ លុះដល់ថ្ងៃកំណត់រៀបចំ ផ្សំផ្គុំកូនប្រុស-ស្រីទាំងពីរហើយ ពពួកសត្វទាំងអស់ ដែលស្ដេចសត្វក្អែកបានអញ្ជើញ បានមកជួបជុំយ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេង ស៊ីផឹកសប្បាយស្រែកហ៊ោកញ្ជ្រៀវលាន់ទ្រហឹងពេញព្រៃ ។និយាយពីសត្វអណ្ដើក ដែលស្ដេចក្អែកបានអញ្ជើញដែរ ក៏ខំវារកកខ្វេសកខ្វាសទៅនឹងគេដែរ តែដោយហេតុជើងគាត់ខ្លីពេក ក៏មកដល់ក្រោយគេ ។ លុះទៅដល់ដើមត្នោត ដកកមើលទៅលើ ឃើញពពួកសត្វគេស៊ីផឹកអ៊ូអរយ៉ាងក្រៃលែង ក៏នឹកឃ្លានស្រក់ទឹកមាត់មិនដឹងគិតធ្វើម្ដេចនឹងឡើងទៅលើចុងត្នោតបាន ។ពេលនោះស្រាប់តែមានពស់មួយលូនមកដល់ អណ្ដើកក៏សួរទៅពស់ថា ៈ បងពស់ទៅណាដែរ ? ពស់ឆ្លើយថា ៈ ខ្ញុំទៅស៊ីការកូនបងក្អែក ។ចុះបងអណ្ដើកឯងមកទីនេះធ្វើអីដែរ? ខ្ញុំបម្រុងទៅស៊ីការកូនបងក្អែកដែរ ។ ពស់ថា ៈបើដូច្នេះចូរបងអណ្ដើកឯងខាំកន្ទុយខ្ញុំមក ខ្ញុំនឹងលូនយោងឡើងទៅលើ តែសូមប្រយ័ត្នមាត់បន្តិច ។ អណ្ដើកត្រេកអរណាស់ ក៏ខាំកន្ទុយពស់ភ្លាម ពស់ក៏លូនឡើងទៅលើចុងត្នោត។ លុះទៅដល់កត្នោត ស្ដេចក្អែកក្រឡេកឃើញអណ្ដើក ក៏ស្រែកសួរជាការគួរសមថា ៈ [...]
Monday, August 31st, 2009
Posted in សិល្បៈ និងវប្បធម៌ | No Comments »
លក្ខណសម្បត្តិដ៏សំខាន់របស់របាំព្រះរាជទ្រព្យ គឺភាពល្អឥតខ្ចោះជាមែកធាងមួយនៃមរតកវប្បធម៌អរូបីរបស់ជាតិខ្មែរ ក៏ដូចជារបស់មនុស្សជាតិទាំងមូល ដែលមានវ័យចំណាស់ជិត ២.០០០ ឆ្នាំមកហើយ និងដើមឡើយត្រូវបានគេសម្តែងថ្វាយព្រះអាទិទេពនៃព្រហ្មញ្ញសាសនា ។
ភាពចំណាស់ និងភាពរុងរឿងថ្កុំថ្កើងនៃរបាំព្រះរាជទ្រព្យខ្មែរ អាចឆ្លុះបញ្ចាំងបានតាមចម្លាក់បុរាណនាសម័យបុរេអង្គរពោល គឺសម័យនគរភ្នំ ចេនឡា និងសម័យអង្គរ ។
Monday, August 31st, 2009
Posted in ទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី | No Comments »
ខ្មែរបុរាណនិយមឱ្យកូនស្រីចូលម្លប់នៅពេលដែលកូនស្រីពេញក្រមុំ គឺនៅពេលនាងមានរដូវគ្រាដំបូង។
ពិធីចូលម្លប់របស់កូនស្រី ក្នុងសង្គមខ្មែរ គេមិនបានដឹងថា កើតមានតាំងពីសម័យណា ឬឆ្នាំណាមកទេ តែគេបានដឹងតាមរយៈរឿងទុំទាវ ដែលកើតឡើងនៅសម័យលង្វែក ក្នុងរវាងសតវត្សរ៍ទី១៦ ហើយបានបន្ត មកដល់សម័យព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស ក្នុងរវាងឆ្នាំ១៩៣០ដល់ឆ្នាំ១៩៤០ ទើបប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរយើង បានបោះបង់ចោល រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ។ ចំពោះវត្ថុបំណងនៃការធ្វើពិធីចូលម្លប់របស់កូនស្រីនោះមានបួន យ៉ាងគឺ៖
Monday, August 31st, 2009
Posted in រឿងព្រេងខ្មែរ | No Comments »
អតីតក្នុងកាលនោះ មានមហាឬសីមួយអង្គគង់នៅព្រៃភ្នំមួយឈ្មោះវុឌ្ឍីបព៌ត តាំងចង្ក្រមភាវនាក្នុងទីភ្នំនោះ ជាអង្វែងឆ្នាំមក ។ នៅកន្លែងនោះមានស្រះបួនគឺទិស បូព៌ា១ ទក្សិណ១ បស្ចិម១ និង ឧត្តរ១ ។ ស្រះនោះមានទឹករងថ្លា មានដុះឈូកក្រហមឈូកស និងបុប្ផាផងទាំងពួង ជាទីសប្បាយនៃមច្ឆាគ្រប់បែប ឯមាត់ច្រាំងក៏ជ្រាល មុខគួរអោយសប្បាយពេកណាស់ ។ ស្រះទាំងបួននៅឆ្ងាយពីអាស្រមប្រហែល ១ យោជន៍ ព្រះឥសីក៏ធ្លាក់តែទៅស្រង់ទឹករាល់ដងផង ។ មានសម័យថ្ងៃមួយ ព្រះឥសីគង់ចម្រើនមេត្តាភាវនាដោយញាណឈានលោកិយសព្វគ្រប់ទៅឃើញថា ៈ ” ឪ ! មានទេពធីតាមកចាប់កំណើត ក្នុងផ្កាឧត្បល ដែលដុះក្នុងស្រះខាងឧត្តរ បានអាយុ៩ថ្ងៃហើយតើ អាត្មាអញ ក៏ខានទៅស្រង់ទឹកឯស្រះនោះ៩ថ្ងៃហើយដែរ។ ព្រះឥសី ក៏ដាក់ស្មឹងស្មាធិ៍គិតថា អាត្មាគួរតែយកមកចិញ្ចឹមបីបាច់រក្សាចុះ គិតហើយក៏រៀបអង្គផ្ចង់ដំណើរតម្រង់ទៅទិសឧត្តរ ដល់ស្រះហើយ ព្រះឥសីឈរសម្លឹងមើលគ្រប់ផ្កាឃើញផ្កាឧត្បលមួយធំខ្ពស់ ឃើញនាងទេពធីតា អង្គុយក្នុងផ្កានោះ ព្រះឥសីក៏ចុះទៅកាច់នោះមកហើយនិមន្តត្រឡប់មកកាន់អាស្រមវិញ ចិញ្ចឹមថែរក្សាជាសុខសប្បាយ ។ លុះដល់នាងធំ ក៏ឲ្យឈ្មោះថា ” ឧត្តរបុប្ផា ” [...]
Monday, August 31st, 2009
Posted in ព័ត៌មាន | No Comments »
ថ្មីៗនេះសម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន បានសំរេចចិត្តដកកម្លាំងទ័ពចេញពីតំបន់ជម្លោះ ជាពិសេសនៅតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារ ហើយការសំរេចបែបនោះនាំឱ្យមានការមិនពេញចិត្តចំពោះអ្នកដែលមាន ទស្សនៈផ្ទុយប៉ុន្តែអ្នកនយោបាយជាន់ខ្ពស់និងអង្គការសង្គមស៊ីវិលបាន សំដែងការគាំទ្រចំពោះនយោបាយក្នុងការសំរេចចិត្តដកទ័ពមួយចំនួន ចេញពីតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារ ។
លោក ហង្ស ពុទ្ធា នាយកប្រតិបត្តិរបស់អង្គការនិចហ្វិកប្រចាំនៅកម្ពុជាបានមានប្រសាសន៍ ប្រាប់កម្ពុជាថ្មីកាលពីរសៀលថ្ងៃទី២៩ ខែសីហា ឆ្នាំ២០០៩ថាលោកយល់ថាការសំរេចបែបនេះគឺជាការខិតខំប្រឹងប្រែង យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការដោះស្រាយវិវាទបញ្ហា ព្រំដែនដោយសន្តិវិធី ដោយមិនប្រើសង្គ្រាម ។
Saturday, August 29th, 2009
Posted in ព័ត៌មាន | 6 Comments »
មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ដឹកនាំដោយលោក ខៀវ កាញារីទ្ធ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មាន និងជាមន្ត្រីនាំពាក្យរាជរដ្ឋាភិបាល និងគណៈសង្ឃនៅវត្តលង្ការ ព្រមទាំងក្រុមអ្នកកាសែតកម្ពុជាមួយក្រុមធំ នឹងធ្វើដំណើរទៅកាន់បិណ្ឌលើទឹកដីខ្មែរក្រោម ដែលបច្ចុប្បន្នជាទឹកដីវៀតណាមភាគខាងត្បូង ។
ក្រោយពីបិទវគ្គបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈសារព័ត៌មានថតរូប កាលពីល្ងាចថ្ងៃសុក្រ ទី២៨ សីហា ឆ្នាំ២០០៩ នៅទីស្តីការក្រសួងព័ត៌មាន លោករដ្ឋមន្ត្រី ខៀវ កាញារីទ្ធ បានមានប្រសាសន៍ថា លោកនឹងដឹកនាំគណៈប្រតិភូកម្ពុជា ចេញទៅកាន់ទឹកដីខ្មែរកម្ពុជាក្រោម នៅថ្ងៃសៅរ៍ ទី៥ កញ្ញា ឆ្នាំ២០០៩ ដោយធ្វើដំណើរតាមឡាន ប្រហែល ១០ ម៉ោង និងសម្រាកនៅទីនោះមួយយប់ ដើម្បីដាក់បិណ្ឌ នៅក្នុងវត្តខ្មែរក្រោម ឈ្មោះថា វត្តអង្គរាជបូរី ក្នុងខេត្តព្រះត្រពាំង ឬវៀតណាមហៅថា ខេត្តត្រាវិញ ។
Saturday, August 29th, 2009
Posted in ព័ត៌មាន, អន្តរជាតិ | No Comments »
តុលាការព្រហ្មទណ្ធកាលពីថ្ងៃសុក្របានកាត់ទោសដាក់គុកដារ៉ានី ចាន់ឆឺងស៊ីនប៉ាគុនរយៈពេល១៨ឆ្មាំចំពោះការប្រមាថស្តេច។តុលាការ សំរេចថាដារ៉ានី ដែលជាសមាជិកក្រុមអាវក្រហមបាននិយាយជាច្រើនលើកដែលគេគិតថាប្រមាថ ស្តេចនៅក្នុងសុន្ទរកថាមួយនៅលើវេទិកានៃបាតុកម្មរបស់ពួកអាវក្រហម នៅទីលានសាណាមលួងកាលពីថ្ងៃ១៨មករា ថ្ងៃ៧មិថុនានិង១៣មិថុនាកាលពីឆ្នាំមុន។
នាងត្រូវដាក់ទោសចំពោះកំហុសបីពីបទប្រមាថស្តេចដោយមួយៗត្រូវ ជាប់គុក៦ឆ្នាំ។តុលាការបានដាក់ទោសនាងដោយគ្មានការព្យួរទោស។ចៅក្រម ម្នាក់ក្នុងចំណោមចៅក្រមបីនាក់បាននិយាយថា“តុលាការបាន រកឃើញថានាងមានចេតនាប្រមាថនិងធ្វើការគំរាមព្រះមហាក្សត្រនិង មហាក្សត្រិយានី”។ក្រោយស្តាប់សាលក្រម ដារ៉ានីដែលពាក់ឯកសណ្ឋានអ្នកទោសនិងម៉ាសមុខ បានធ្វើសញ្ញាVបែបផ្គើននៅដៃរបស់នាងទៅកាន់អ្នកគាំទ្រអាវក្រហម ប្រមាណ៣០នាក់ដែលទៅដល់តុលាការដើម្បីសម្តែងការគាំទ្រ។
Friday, August 28th, 2009
Posted in ព័ត៌មាន | No Comments »
នៅពេលដំណើរការបូជាសពនៅ ឈាបនដ្ឋានថ្មីនាជាយរាជធានីភ្នំពេញនោះលោក កែប ជុតិមា មានគំរោង មួយជួយ ឬ សំរាលចំពោះការលំបាកដល់ប្រជាជនក្រីក្រ ពិសេសគ្រួសារសពដែលខ្វះលទ្ធភាពបំផុត ពុំតំរូវឱ្យបង់ថ្លៃ សំរាប់បូជានោះឡើយ ។
កាលពីរសៀល ថ្ងៃទី២៧ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០០៩ កន្លងទៅនេះលោក កែប ជុតិមា អភិបាលរាជធានីភ្នំពេញ រួមដំណើរជាមួយអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងធម្មការ និងសាសនា និងមន្ត្រីជំនាញក្រសួងធម្មការនិងមន្ត្រីជំនាញពាក់ព័ន្ធមួយ ចំនួនទៀតនៅសាលារាជធានីភ្នំពេញព្រមទាំងអាជ្ញាធរ ខណ្ឌដង្កោ ជាច្រើនរូប បានអញ្ជើញទៅពិនិត្យមើលសំណង់ ឈាបនដ្ឋានថ្មី មួយកន្លែងក្នុងបរិវេណវត្តឫស្សីសាញ់ ស្ថិតក្នុងសង្កាត់ព្រៃសរ ខណ្ឌដង្កោ ដែលសាលារាជធានីភ្នំពេញទើបសាងសង់រួច សំរាប់ទុកបូជាសពនៅជាយក្រុង ។
Friday, August 28th, 2009
Posted in រឿងព្រេងខ្មែរ | No Comments »
ក្នុងកប្បទណ្ឌខាំងកំបាំងបាត់ ស្ងាត់កន្លងរំលងយូរលង់ណាស់មកហើយមនុស្សទាំងអស់នៅលើផែនដីក្នុងពិភពលោកនេះ ពុំទាន់មាននរណាមួយជាធំ សំរាប់ត្រួតត្រាគ្នានៅឡើយ ។ លុះចំណេរកាលមកខាងក្រោយទើបគេជំនុំគ្នា លើកមនុស្សម្នាក់ជាក្សត្រ ដាក់នាមថា ព្រះសម្មតិរាជ អោយសោករាជ្យសម្បត្តិ និង គ្រប់គ្រងអាណាប្រជានុរាស្ត្រតទៅ ។
ពពួកសត្វទាំងឡាយគឺ ៈ សត្វម្រឹគ បក្សី និង បច្ឆាជាតិ កាលបើបានឃើញមនុស្សមានស្ដេចមួយអង្គ សម្រាប់ត្រួតត្រាប្រជាពលរដ្ឋទូទៅដូច្នោះ ក៏នាំគ្នាផ្អើលឆោឡោជ្រួលច្របល់ ប្រកូកប្រកាសអោយពិភពលោក គឺមនុស្សនិងសត្វទាំងអស់ដឹងថា ៈ ពពួកខ្លួននេះ ពុំទាន់មានស្ដេចសំរាប់ត្រួតត្រានៅឡើយទេ ដើម្បីអោយពិភពលោកជួយគិតគូរអំពីពួកខ្លួននេះផង ។ មិនយូរប៉ុន្មានមនុស្សទាំងអស់ ក៏នាំគ្នាជួយគិតគូររើសរកស្ដេចអោយពពួកសត្វទាំងនោះ ។ គេបានតាំងសត្វរាជសីហ៏ ដែលជាសត្វខ្លាំងពូកែមានឥទ្ធិឫទ្ធិអង់អាច មានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ និងចរិយាស្រគត់ស្រគំជាងគេ អោយធ្វើជាស្ដេចនៃសត្វម្រឹគ ។ ពពួកសត្វម្រឹគទាំងឡាយ ពេញចិត្តនិងស្ដេចរបស់ខ្លួននេះដោយឥតមានប្រកែកអ្វីឡើយ ។ ពពួកសត្វត្រី គេបានតាំងអនុន្ទមច្ឆា ដែលជាត្រីធំជាងគេ ឲ្យធ្វើជាស្ដេចនៃមច្ឆជាតិទាំងអស់ ពពួកសត្វមច្ឆាក៏ទទួលយកដោយពេញចិត្តយ៉ាងក្រៃលែង។
ឯពួកបក្សី លុះបានមកជំនុំរើសរកសត្វដែលនឹងឲ្យធ្វើជាស្ដេចនៃបក្សីទាំងពួង ស្រាប់តែមានបេក្ខជនពីររូប ឈរឈ្មោះឲ្យគេតាំងគឺសត្វ ៈ ក្អែក១ សត្វមៀម១ ។ សត្វទាំងពីរនេះ សុទ្ធតែមានសត្វជាបរិពារយ៉ាងច្រើនរៀងៗខ្លួន [...]
Friday, August 28th, 2009
Posted in ព័ត៌មាន | No Comments »
ក្រុមការងារសាលាក្រុងបានខិតខំស្ទូចយកក្បាលនាគទាំង៤ ស្ថិតនៅរង្វង់មូលក្បាល ថ្នល់រហូតដល់ម៉ោង ៩ យប់ ថ្ងៃ ទី២៧ សីហា ទើបអាចដឹកចេញទៅកោះពេជ្របាន ។
រង្វង់មូលក្បាល ថ្នល់ ដែលមានរូបក្បាលនាគ៤ បែរទៅទិសទាំង៤ ហើយកន្ទុយនាគត្រូវបានគេស្ថាបនាគួចជាពួរឡើងទៅលើធ្វើជាកំពូលតែ ម្តង បានស្ថាបនាឡើងកាលពីដើមទសវត្សរ៍ទី ៦០ ជាមួយស្ពានព្រះមុនីវង្ស ។
បន្ទាប់ពីស្ថាបនាស្ពានថ្មីមួយទៀតអមស្ពានព្រះមុនីវង្ស សាលារាជធានីភ្នំពេញគ្រោងសង់ ស្ពានអាកាសមួយទៀតស្របផ្លូវព្រះ នរោត្តម និងផ្លូវជាតិលេខ២ ដើម្បីបញ្ចៀសការ កក ស្ទះចរាចរ ហើយតម្រូវឈូសរង្វង់មូលក្បាល ថ្នល់ចេញ ។ ប៉ុន្តែសាលារាជធានី តម្រូវកាត់យកនាគទាំង៤ ដោយរក្សាស្ថានភាពដើម យកទៅតាំងនៅកោះពេជ្រ ។
Friday, August 28th, 2009
Posted in រឿងព្រេងខ្មែរ | No Comments »
ក្នុងសម័យព្រេងនាយ មាននិទានមួយដំណាលថា ៈ ថ្ងៃមួយមានសត្វចចក និង អណ្ដើកបានជួបគ្នា ហើយបបួលគ្នា ប្រលងប្រជែងដោយលោតចំងាយ ឆ្លងពីមាត់ស្ទឹងម្ខាង ។ អណ្ដើកបានសួរទៅឆ្កែចចកថា ” នែ ! បងចចកខ្ញុំចងភ្នាល់ណាស់ ថ្វីបើជើងខ្ញុំខ្លី “។ចចក
ឆ្លើយថា” មើល៍ !បងអណ្ដើក ដែលបងឯងបបួលខ្ញុំភ្នាល់នេះ តើភ្នាល់របៀបណា?”។ អណ្ដើកឆ្លើយថា ” ភ្នាល់លោតឆ្លងស្ទឹងនេះ ហើយចង្អុលទៅស្ទឹងដែលនៅក្បែរខ្លួន ។ ចចកថា”យី! ខ្ញុំដូចជាឆ្ងល់ដែរ ចុះបងឯងបបួលខ្ញុំភ្នាល់ដូចម្ដេចបើជើងបងឯងប្រវែងជើងក្អាត់ដូច្នោះ លោតម្ដេចនិងកើត” ។ អណ្ដើកឆ្លើយថា ” យើ ! បងចចក មើលងាយខ្ញុំជើងខ្លីទេតើ ? បងឯងមិនទាន់ដឹងអាជើងខ្លីនេះទេ មើលបងឯងសាកល្បងមើល! ” ។ ចចកថា” បើបងអណ្ដើកឯងចាញ់ខ្ញុំ តើបានអ្វីអោយខ្ញុំ ! ” ។អណ្ដើកថា ” ខ្ញុំសុខចិត្តរកសត្វជើងពីរ អោយបងចចកឯងស៊ី ” ។ ចចកថា [...]
